تو نازنین جهانی کجا توانی کرد

اگر به جیب تفکر فروبری سر خویش

گذشته های قضا را ادا توانی کرد

ولیکن این صفت ره روان چالاکست

نه دست و پای اجل را فرو توانی بست

نه رنگ و بوی جهان را رها توانی کرد

تو رستم دل و جانی و سرور مردان