چاله لب چاه زنخ مال و مال

اشک بیارم به رخت آن قدر

تا نکند در تو حرارت اثر

سازمت از چشمه  چشم زلال

آن دو کبوتر که به شاخ اندرند

حامل تخت من نام آورند

چون سفر و س یر کنم در هو ا