آلهه عشق بسی زیرک است

بر لب خود خنده نبینی دگر

گرچه تو در حسن امیر منی

عاقبه الامر اسیر منی

پیر خرد در بر او کودک است

حسن شما آدمیان کم بقاست

عشق بود باقی و باقی فناست