همای سایه دولت چو شمس تبریزیست

به باغ جنت وصلش چرا توانی کرد

اگر تو جنس همایی و جنس زاغ نه ای

ز جان تو میل به سوی هما توانی کرد

نگر که در دل آن شاه جا توانی کرد