کوزه آب خنک آرد به دست

زهره پی بوسه چو رخصت گرفت

بوسه خود از سر فرصت گرفت

همچو جوانی که شبان گاه مست

جست و گرفت از عقب او را به بر

کرد دو پا حلقه بر او چون کمر

داد سرش را به دل س ینه جا