این گره آن است که او بسته است

سبزه خوابیده بجنبد ز جا ی

حیف ب  ود دست بر ا ین سبزه سود

به که بماند به همان سان که بود

بر گره او نتوان برد دست

بسته او را به چه دل وا کنم

به که بر این سبزه تماشا کنم