بر دل بی دلم چه خار نهاد

غم او را کنار گیر که غم

روی بر روی غمگسار نهاد

کس چه داند که گلشن رخ او

از دل بی دلم قرار مجوی

کاندر او درد بی قرار نهاد

آهوان صید چشم او گشتند