سست پایی بمانده بر جایی

زعفران لاله را حکایت کرد

چون جدا گشت عاشق از معشوق

نیمه ای خنده بود و نیمی درد

پاک می کرد از رخ مه گرد

دست می کوفت نیز می لافید

کاین چنین صنعتی کسی ناورد