شهر سیلی خورده هذیان داشت؛

روزگار تلخ و تاری بود.

بخت ما چون روی بدخواهان ما تیره.

دشمنان بر جان ما چیره.

بر زبان بس داستان های پریشان داشت.

زندگی سرد و سیه چون سنگ؛

روز بدنامی،