دشمنان بگذشته از سر حد و از بارو...

همچو سرحدات دامن گستر اندیشه، بی سامان.

برج های شهر،

همچو باروهای دل، بشکسته و ویران.

هیچ سینه کینه ای در برنمی اندوخت.

هیچ دل مهری نمی ورزید.