آه!... کو بازوی پولادین و کو سر پنجه ایمان؟»

آرزومان کور...

ور بپرد دور،

تا کجا؟... تا چند؟...

هر دهانی این خبر را بازگو می کرد؛

چشم ها بی گفت و گویی هر طرف را جست وجو می کرد.»