درنگ آورد و یک دم شد به لب خاموش.

نه نیرنگی به کار من، نه افسونی؛

نه ترسی در سرم، نه در دلم باک است.»

نفس در سینه ها بی تاب می زد جوش.

«ز پیشم مرگ،