مرز ایرانشهر و توران بازنامیدند.

به دیگر نیمروزی از پی آن روز،

نشسته بر تناور ساق گردویی فرو دیدند.

و آنجا را، از آن پس،

آفتاب،

در گریز بی شتاب خویش،