کی باشد آن در سفته من الحمدلله گفته من

او جان و من چون قالبش حیران از آن خوبی و فر

آه از دعا بی سامعی جرم و گنه بی شافعی

درد و الم بی نافعی رویم چو زر بی سیمبر

مستطرب و خوش خفته من در سایه های آن شجر

تا دیدمی جانان خود من جویمی درمان خود

که گویمش هجران خود بنمایمش خون جگر