قومی چو دل زیر و زبر قومی چو جان بی پا و سر

رو چشم جان را برگشا در بی دلان اندرنگر

بی کسب و بی کوشش همه چون دیگ در جوشش همه

بی پرده و پوشش همه دل پیش حکمش چون سپر

از باغ و گل دلشادتر وز سرو هم آزادتر