اگر حقی و تحقیقی چرایی این جوال اندر

مرا گوید نمی گویی که تا چند از گدارویی

چو هر عوری و ادباری گدایی می کنی هر در

بدین زاری و خفریقی غلام دلق و ابریقی

از این ها کز تو می زاید شهان را ننگ می آید

ملک بودی چرا باید که باشی دیو را تسخر

که داند گفت گفت او که عالم نیست جفت او