تا برف بود باقی غیبست گل احمر

در عین فنا گفتم ای شاه همه شاهان

بگداخت همی نقشی بفسرده بدین آذر

گفتا که خطاب تو هم باقی این برفست

گفتم که الا ای مه از تابش روی تو

خورشید کند سجده چون بنده گک کمتر

آخر بنگر در من گفتا که نمی ترسی