از کار جهان سیر شده خاطر عارف

شکر تو نبشتست بر اطراف کمر بر

جز شمس و قمر باصره را نور دگر ده

ای نور تو وافر شده بر شمس و قمر بر

عاشق شده بر شیوه و بر کار دگر بر

دیدست که گر نوش کند آب جهان را

بی حضرت تو آب ندارد به جگر بر