تا بوسه زد آخر به رخ و زلف پسر بر

موسی همه شب نور همی جست و به آخر

نوری عجبی دید به بالای شجر بر

یعقوب وطن ساخت به جان طره شب را

مقصود خدا بود و پسر بود بهانه

عاشق نشود جان پیمبر به بشر بر

او ز آل خلیلست و به آفل نکند میل