چیزی که رود مستی آن کله سر بر

بر نقد زن ای دوست که محبوب تو نقدست

ای چشم نهاده همه بر بوک و مگر بر

بربستم لب را ز ره چشم بگویم

نی نی بنگویم که عجب صید شگرفست

مرغ نظرست و ننشیند به خبر بر