از دلشده زار چو زاری بشنیدند

گیرم که بود میر تو را زر به خروار

رخساره چون زر ز کجا یابد زردار

از خاک برآمد به تماشا گل و گلزار

هین جامه بکن زود در این حوض فرورو

تا بازرهی از سر و از غصه دستار