چو گرگی می نمودی روی یوسف

عجب روزی برآرم سر از این غار

ز انکارت بروید پرده هایی

مکن در کار آن دلبر تو انکار

چون آن پرده غرض می گشت اظهار

ز جان آدمی زاید حسدها

ملک باش و به آدم ملک بسپار