کی داند جوهر خوبت بگردد

که می چرد در آن آهوی تاتار

نمی بینی تغیرها و تحویل

در افلاک و زمین و اندر آثار

به خاکی کش ندارد سود غمخوار

چو تو خربنده باشی نفس خود را

به حلقه نازنینان باشی بس خوار