گفت تا گازر نخندد من برون نایم ز ابر

وانگهان چون آفتابی آفتاب هر دیار

ناز گازر چون بدید آن آفتاب از لطف خود

ابر پیش آورد اینک گازری باکار و بار

تا دل او خوش نگردد من نباشم برقرار

دسته دسته جامه های گازران از کار ماند

تا پدید آید که گازر اختیارست اختیار