ماه تابان از چنان رخ الحذار و الحذار

عارض رخسار او چون عارض لشکر شدست

زخم چشم و چشم زخم عاشقان را گوش دار

آفتابا شرم دار از روی او در ابر رو

چون به لشکرگاه عشق آیی دو دیده وام کن

وانگهان از یک نظر آن وام ها را می گزار

جز خمار باده جان چشم را تدبیر نیست