چون نلافم شمس تبریز از سگان کوی تو

صد دروغ و افترا بر صادقی بافیده گیر

با فراقت از دو عالم چون منم مظلومتر

گر بنالد ظالم از مظلوم تو نالیده گیر

بر سر شیران عالم مر مرا لافیده گیر