صد سلام و بندگی ای جان از این مستان بخوان

خسروی باید که نوشم زان لب شیرین شکر

بلک دریاییست عشق و موج رحمت می زند

ابر بفرستد به دوران و به نزدیکان گهر

جام زرین پیش آر و سیم بر ای سیمبر

پشت آنی تو که پشتش از غم و محنت شکست

آب آنی که ندارد هیچ آبی بر جگر