ای خدا جان را پذیرا کن ز رزق پاک خویش

یار بادنجان چه باشد سرکه باشد یا که سیر

سوز اگر از روح خواهی خواجه کم کن لقمه را

گوز اگر مفتوح خواهی کاسه را در پیش گیر

تا نماند چون سگان مردار هر لقمه پذیر

وقت روزه از میان دل برآید ناله زار

بعد خوردن از ره زیرین گشاید پرده زیر