باز اندر پرده می شد همچنین تا هشت بار

لحظه لحظه می برون آمد ز پرده شهریار

ساعتی بیرونیان را می ربود از عقل و دل

ساعتی اهل حرم را می ببرد از هوش و کار

دفتری از سحر مطلق پیش چشمش باز بود