تا که بیخود گشت باغ و دست بر هم زد چنار

هر درخت و هر گیاهی در چمن رقصان شده

لیک اندر چشم عامه بسته بود و برقرار

ناگهان اندررسید از یک طرف آن سرو ما

رو چو آتش می چو آتش عشق آتش هر سه خوش

جان ز آتش های درهم پرفغان این الفرار

در جهان وحدت حق این عدد را گنج نیست