چون بدیدی روز دان کز شب نتان کردن حذر

سایه شادیست غم غم در پی شادی دود

ترک شادی کن که این دو نسکلد از همدگر

در پی روزست شب و اندر پی شادیست غم

تا پی غم می دوی شادی پی تو می دود

چون پی شادی روی تو غم بود بر ره گذر

یاد می کن آن نهنگی را که ما را درکشد