زان جمال و زان کمال و فر و سیما دور دور

ساقیا هستند خلقان از می ما دور دور

گر چه پیر کهنه ای در حکمت و ذوق و صفا

از شراب صاف ما هستی تو پیرا دور دور

چونک بینایان نمی بینند رنگ جام را