عقل خود داند که باشد جان اعمی دور دور

گر چه پیر کهنه ای در حکمت و ذوق و صفا

از شراب صاف ما هستی تو پیرا دور دور

چونک بینایان نمی بینند رنگ جام را

چون صریح و رمز قاضی می نداند جان او

دور باشد از دل او رمز و ایما دور دور

تا نبرد تیغ شمس الحق زنار تو را