سایه افکندست عشقش همچو دامی بر زمین

عشق جانان سخت نیکونردبانست ای پسر

هر طرف که کاروانی نازنازان می رود

عشق را بنگر که قبله کاروانست ای پسر

عشق چون صیاد او بر آسمانست ای پسر

عشق را از من مپرس از کس مپرس از عشق پرس

عشق در گفتن چو ابر درفشانست ای پسر