دل من پرسخنست ار چه دهان بربستم

مرگ جان بخش شود بلک ز جان دلجوتر

اندر آن حال اگر ماه ببوسد لب تو

گوییش خیز برو از بر ما آن سوتر

تا بگوید خردی کوست ز ما خوشگوتر