تو عطا می ده و از چرخ ندا می آید

غنج های چو صبی را نه صبا اولیتر

عقل را قبله کند آنک جمال تو ندید

در کف کور ز قندیل عطا اولیتر

که ز دریا و ز خورشید عطا اولیتر

لطف ها کرده ای امروز دو تا کن آن را

چونک در چنگ نیایی تو دوتا اولیتر