که دلم را شکمی شد ز تو پرجوع بقر

شبه من غم تو روغن من مرهم تو

شانه ام محرم آن زلف پر از فتنه و شر

از فراقت تلفم گشته خیالت علفم

من ندانم چه کسم کز شکرت پرهوسم

ای مگس ها شده از ذوق شکرهات شکر

پرده بردار صبا از بر آن شهره قبا