که ندیدند چنان رخ رخ گلگون دگر

عاشق تو نخورد حیله و افسون کسی

تو بخوان و تو بدم بر دلش افسون دگر

عشق روی تو به شش سوی جهان دام دلست

رحمتی کن تو بر آن مرغ که در دام افتاد

که ندارد چو تو شاهنشه بی چون دگر

کو در این خانه یکی سوخته مفتونی