گفت بی ساجد سجودی خوش بیار

باز آن جاروب را ز آتش بسوخت

گفت کز آتش تو جاروبی برآر

کردم از حیرت سجودی پیش او

آه بی ساجد سجودی چون بود

گفت بی چون باشد و بی خارخار

گردنک را پیش کردم گفتمش