عشق بی درد آفسانست ای پسر

چون ز عقل و جان و دل برخاستی

این یقین هم در گمانست ای پسر

مرد کو از خود نرفت او مرد نیست

سینه خود را هدف کن پیش دوست

هین که تیرش در کمانست ای پسر

سینه ای کز زخم تیرش خسته شد