سرکه آشامی و گویی شهد کو

تا ز خوابش تو نخسپی ای پسر

پاره خواهم کرد من جامه ز تو

ای برادر پاره ای زین گرمتر

دست تو در زهر و گویی کو شکر

روح را عمریست صابون می زنی

یا تو را خود جان نبودست ای مگر