خلوتی جویند در وقت سحر

لیک چشم نیک و بد آمیخته ست

قلب را هر کس بنشناسد ز زر

زاهدانش آه ها پنهان کنند

لیک این مستان به حکم خود نیند

نیستشان جز حفظ حق حصنی دگر

باد کم پران مزن لاف خوشی