ز امتحان آهن پرزنگ بیار

کیمیایی که کند سنگ عقیق

آزمون کن بر او سنگ بیار

صیقل آینه نه فلکست

چشمه خضر تو را می خواند

که سبو کش دو سه فرسنگ بیار

پس گردن ز چه رو می خاری