هر دم دهد بت من نو ساغری به ساقی

دل در مراد پیچد چون باز در کبوتر

هر بی دلی ز دلبر انصاف خود بیابد

هر تشنه ای نشیند بر آب حوض کوثر

کامروز بزم عامست این را به عاشقان بر

یک ساغر لطیفی کز غایت لطیفی

گویی همه شرابست خود نیست هیچ ساغر