کامروز بزم عامست این را به عاشقان بر

هر بی دلی ز دلبر انصاف خود بیابد

هر تشنه ای نشیند بر آب حوض کوثر

هر دم دهد بت من نو ساغری به ساقی

یک ساغر لطیفی کز غایت لطیفی

گویی همه شرابست خود نیست هیچ ساغر