از بعد ماجرای صفا صوفیان عشق

این بحر و این گهر ز پی لعل توست زار

از نغمه های طوطی شکرستان توست

در رقص شاخ بید و دو دستک زنان چنار

گیرند یک دگر را چون مستیان کنار

مستانه جان برون جهد از وحدت الست

چون سیل سوی بحر نه آرام و نه قرار