بردار تا نهیم به اقبال بر به بر

تا جان ها ز خرقه تن ها برون شود

تا بر سرین خرقه رود جان باخبر

از جام صاف باده تو خاشاک جسم را

تا دیده ها گذاره شود از حجاب ها

تا وارهد ز خانه و مان و ز بام و در

سیمرغ جان و مفخر تبریز شمس دین