هزار تاجر بر بوی سود شد به سفر

که بر سر تو نشستست افعی بیدار

چه خواب هاست که می بینی ای دل مغرور

چه دیگ بهر تو پختست پیر خوان سلار

ببرد دمدمه حکم حق ز جانش قرار

چنانش کرد که در شهرها نمی گنجید

ملول شد ز بیابان و رفت سوی بحار