در این دوار طبیبان همه گرفتارند

چنین کشند به سوی جوال گوش حمار

بتر ز گاوی کاین چرخ را نمی بینی

که گردن تو ببستست از برای دوار

کز این دوار بود مست کله بیمار

به بر و بحر و به دشت و به کوه می کشدش

که تا کجاش دراند به پنجه شیر شکار