بیار جام حیاتی که هم مزاج توست

روا مبین چو تو ساقی و ما چنین هشیار

بیار جام که جانم ز آرزومندی

ز خویش نیز برآمد چه جای صبر و قرار

که مونس دل خسته ست و محرم اسرار

از آن شراب که گر جرعه ای از او بچکد

ز خاک شوره بروید همان زمان گلزار